Nog geen dag nadat we de gevaarlijke eco-extremist Nico hadden laten beloven dat hij zich voortaan zou gedragen, kwam hij halverwege een vergadering schreeuwend de werkkamer binnenvallen. “We hebben handtekeningen nodig!”, brulde hij, “Handtekeningen! Snel! Voor het te laat is! Hup hup!” Hij dumpte een formulier op tafel. “Teken!” Edje zette er verschrikt zijn...
Lees verder »

Met zijn vieren waren we bijeen in Benjamins kamer in het centrum; alle leden van De Club van Rome minus één grote afwezige. “Een simpele interventie”, zei Benjamin, “Niets moeilijks of pijnlijks aan. Nico begrijpt het wel.” Er was geen ontkennen meer aan: we waren allemaal doodsbang voor Nico. Met zijn woeste, borstelige wenkbrauwen...
Lees verder »

“En dit is een van de betere foto’s die ik genomen heb…” Deze middag toonde Benjamin ons dia’s van zijn vele wereldreizen. Het verbaasde me nog altijd dat niemand deze activiteit ge-vetoed had. Ik wist niet hoeveel foto’s van De Chinese Muur of Macchu Picchu ik nog kon zien voordat ik er hoogstpersoonlijk voor...
Lees verder »

“De Raad van State? Ze kunnen het beter de Raad van Háters noemen!”, brieste Benjamin. “Wat is het nu weer?”, vroeg ik verveeld. Ik voelde me niet bijzonder geroepen de hoogste bestuursrechter van Nederland een hand boven het hoofd te houden. Haar voorzitter was nota bene de Koningin der Nederlanden! “De Raad van State...
Lees verder »

Ik was een hele middag bezig met het verbergen van enige pakketjes bier op de campus. Een sixpack belandde onder een in het oog springende boom langs gebouw C, want ‘X marks the spot’. Een paar flessen witbier hield ik koud in het water en een flesje Schrobbelaer verborg ik tussen de eieren in...
Lees verder »

Ik was nog nooit in een mijn geweest. Wel een keer in een grot, maar dat telde niet. Zodoende had ik geen idee hoe een gasboring in zijn werk ging. “Wat is er dan zo erg aan Schaliegas?”, wilde ik weten, “Sorry hoor, maar ik vind de gedachte dat er grote bellen gas onder...
Lees verder »

Op een van de eerste dagen van mijn zomervakantie werd ik tegen mijn zin in meegesleurd naar de Oude Warande, waar de opening van de Lustwarande zou plaatsvinden, een jaarlijks evenement waarbij enkele weken lang kunst tentoon wordt gesteld in dat Tilburgse sterrenbos, de Oude Warande. “Het is veel te dicht bij de campus”,...
Lees verder »

“Bloederige diarree”, zei ik, “Daar begint het mee. Daar begint het altijd mee.” “En verder?”, vroeg Kathleen. “Maagkrampen natuurlijk. Koorts. Braken. Ehm… Hemorragische colitis.” “En dáár is de bandnaam waar ik al maanden op peins.”, zei Benjamin. Hij begon haastig te schrijven. “Ik weet niet of we ons nu zoveel zorgen moeten maken”, zei...
Lees verder »

De Club van Rome was nog altijd vertegenwoordigd op festival Mundial. Zelf was ik hier voor de concerten, maar mijn clubleden Benjamin en Pedró hadden andere voornemens. Opnieuw dreigden hun ambities mijn plezier in de weg te staan. Met lede ogen zag ik toe hoe Benjamin zijn plannen om het Leijpark schoon te houden...
Lees verder »

De deur van de kamer zwaaide open, en Benjamin kwam binnen. “Zei er iemand Mundial?”, vroeg hij, zwaaiend met drie tickets. “Nee.”, zei ik, “Nee, in het geheel niet. Niet eens iets dat er op leek.” “Kun je nagaan! Nou, in ieder geval, ik heb dus nog een ticket over. Voor Mundial.” “Oh ehm…”...
Lees verder »